Carnavalsmis

Preek carnavalsmis Molenstraat kerk
7 februari 2016

Lieve narren en narrinnen,

Het is om meerdere redenen voor mij heel bijzonder om als Prins van Knotsenburg hier te mogen staan. Ik heb zelf als klein jongetje namelijk een valse start beleefd in de kerk en dat heeft een grote indruk op me gemaakt. Als 8-jarig menneke mocht ik de communie doen in de Ontmoetingskerk in de Meyhorst en de maanden daarvoor mocht ik op communieles; 8 weken lang aan de studie.  En ook mijn ouders moesten op les. Mijn zwemdiploma’s A, B en C had ik sneller. Alle kinderen mochten in de kerk een “kunstje” doen.  Van blokfluitblazen tot een versje voordragen. Ik wilde graag zingen (klassiek Italiaans zelfs), want ik trad daar regelmatig mee op en deed het graag,  maar……. dat mocht niet.

Ook niet na lang aandringen en onderhandelen van mijn vader (als ik toen al met Ronald Roelofs had gezongen of met de Valentino’s, dan had het misschien wel gemogen). Nee, ik moest een versje uit een boekje voorlezen over de avonturen van de twee visjes Zwimmie en Zwammie. Dat was echt iets voor mij. Dat werd voor mij bepaald, want dat deden ze al jaren zo.
Al jaren met succes en dat gaan we nu niet ineens veranderen, werd mij stellig medegedeeld. En bovendien kunnen de kinderen geen Italiaans verstaan.

Om een lang verhaal kort te maken…..mijn ouders hebben me van de les gehaald en hebben zelf mijn eigen communie georganiseerd in de St. Josephkerk en ik mocht zingen dat het een lieve lust was.

Op latere leeftijd denk je dan regelmatig na………”waarom wilde men niet afstappen van de geëffende paden? En wie bepaalt wat mooi is?”
En dan sta je 35 jaar later in een Prinsenpak in de kerk om een ander “kunstje” te doen. Bij meneer van Welzenes kan dat gelukkig allemaal.

Maar………mensen… niet schrikken…..vandaag is het mijn eigen keuze dat ik niet ga zingen.

Knotsenburg uit dit seizoen de kunst, dus het is heel logisch dat we vandaag allemaal samen zijn in de kerk, want Kunst en godsdienst zijn namelijk heel nauw met elkaar verbonden. Tot ongeveer de 18e eeuw werd kunst voornamelijk gebruikt om de Christelijke boodschap over te brengen. De eerste bijbels kenden alleen maar plaatjes.

De vele beelden, schilderijen en glas in lood ramen zou je ook in deze traditie kunnen zien. Kunst en kerken zijn dan ook nauw met elkaar verbonden.

Maar tijden veranderen en de verhouding kunst en kerk evolueert mee. De wereld zal de komende 10 jaar sneller veranderen dan de afgelopen 100 jaar. Dit geldt voor het onderwijs, winkels waar we boodschappen doen, kranten en TV, vervoer, de banken, Knotsenburg. Ja, ja….zelfs ook voor N.E.C. Maar gaan al deze veranderingen niet te snel? Voelen we ons er wel gelukkig bij?  

Mensen hebben toch ook behoefte aan vaste waarden, warmte en een gevoel van nostalgie. We willen wel een nieuw Goffertstadion, maar supporters van N.E.C. willen daarentegen ook graag het Balkenshirt uit de jaren 80/90 terug. We zijn altijd op zoek naar evenwicht.

Moet de kerk ook snel gaan veranderen? En hoe dan? Is de kerk over 25 jaar nog wel goed gevuld?
Gaan we anders de aansluiting niet verliezen?

Knotsenburg uit de Kunst en daarom staat vandaag deze Molenstraatkerk in de gunst. Gunst is misschien niet het juiste woord, alsof wij de kerk een cadeautje geven. In feite is het helemaal andersom:  de kerk geeft ons nog steeds de warmte die wij allemaal zo broodnodig hebben, ook al weten wij die vaak niet meer zo te vinden. Noem mij 1 plek op waar mensen op z’n tijd tot rust en bezinning komen en waar we altijd heerlijk onszelf kunnen zijn en de emoties de vrije loop kunnen laten. Even een time-out pakken in je hectische leven, nadenken over wie je bent en wat je bezielt. De plek waar je je dankbaarheid door je lijf voelt stromen en met anderen kunt delen.

Op plaatsen zoals deze besef ik hoe gelukkig ik als jullie Prins ben. Dat ik en mijn zus Corin het geluk hebben gehad op te mogen groeien in een warm muzikaal nest met ouders die er altijd waren en alles voor ons over hadden. Het geluk wat ik zag in de ogen van mijn pa, die hier helaas niet bij kan zijn, maar straalde toen hij hoorde dat ik prins carnaval was geworden, toen hij mij in mijn prinsenpak zag.

Ook het geluk toen Mamadou en Daan de aftrap mochten doen in het Goffertstadion (de volgende keer toch maar eens zelf doen?). Het geluk mijn leven te mogen delen met mijn Annemaricke. Maar ook de rijkdom om in een fantastische schoonfamilie opgenomen te worden. Het geluk om zoveel vrienden te hebben in het carnaval, de Hofraad, bij N.E.C. en nu ook met mijn Kabinetsleden, Elleke, Paulien, Louis, Fred en zeker ook Colin en Esther. Mensen die mij altijd gevraagd en ongevraagd ondersteunen en helpen als ik ze nodig heb. Maar geluk is ook dat vrienden uit Zandvoort vanmorgen in de auto zijn gestapt om deze carnavalsmis bij te wonen; Michel, Marijke en Morrisson….van harte welkom.
 
Loop je de kerk uit dan sta je er gewoon te weinig bij stil door de waan van de dag. Moet de kerk dan wel meegaan in deze wereld die zo aan het veranderen is?  We zijn toch ook altijd op zoek naar deze zekerheid, geborgenheid en vaste waarden. Juist in de hectische wereld waar we nu in leven? 

De kerk ontkomt er volgens mij niet aan om rustig mee te bewegen, te innoveren en om creatieve samenwerkingen te zoeken om nieuwe doelgroepen te bereiken en te boeien.  Wat dat betreft zijn er best nog wat zieltjes te winnen, of niet meneer Van Welzenes? De nieuwe generatie is immers op zoek naar een andere beleving. Het Rijksmuseum is populairder dan ooit. En wie had gedacht dat de EO afgelopen jaar zoveel succes zou boeken met de Mattheus Passion. “The Passion” is een regelrechte kijkcijferhit. En deze carnavalsmis is ook een uitstekend voorbeeld hoe je met vernieuwing en veel creativiteit mensen kan bereiken en boeien.

1 ding staat als een paal boven water. Mensen willen hun lichaam en geest altijd blijven prikkelen met kunst; mooie muziek, mooie beelden en prachtige verhalen. En we blijven altijd behoefte houden aan momenten van rust, bezinning en relativering. Alleen de manier waarop zal veranderen.  

In het dagelijks leven verdien ik de kost met marketing en ben vaak bezig om zieltjes te winnen en om het mensen naar hun zin te maken. Hiervoor moet ik vooral ook naar de toekomst kijken en anticiperen op hetgeen wat komen gaat.

Of het nu gaat om een voetbalstadion vullen of een goed gevulde Vereeniging voor het Hofbal. Je moet meegaan met de tijd en de volgende generatie aanspreken. En bovenal moet er natuurlijk ook geld binnenkomen. In de Goffert en op het Hofbal lukt dat niet met een collecte-bus Hier gelukkig nog wel, maar hoe lang nog? Hoe ziet het er over 10 jaar uit?

  • We hebben dan geen geld meer op zak. Betalen met onze Smartphone. Krijgen we dan collecte-bussen met een ingebouwd PIN apparaat?
  • Hangen hier dan LED schermen met daarop groot de teksten van de preek en alle liederen? Wordt het dan een groot Karaoke meezingfeest?
  • Kunnen we op een knopje drukken en een lekker wijntje of biertje bestellen?
  • Kunnen we dan een carnavalsmis app downloaden en alle teksten op onze smartphone lezen i.p.v. het boekje?
  • En draagt u Meneer van Welzenes een stola volledig bedrukt met sponsorlogo’s en gaat zelfs vloggen?

En om de vraag van Burgemeester Bruls te beantwoorden die hij me stelde tijdens de sleuteloverdracht: Het Knotsenburg Museum gaan we misschien wel realiseren dankzij een crowdfunding-actie. We zullen ‘out of the box’ moeten denken. De locatie is in ieder geval niet het probleem. Ruimtes genoeg.

Maar hoe ziet ons dagelijks leven er binnenkort uit?

  • We kijken alleen nog maar Netflix, Youtube, video on demand
  • Kinderen gaan niet meer sporten, want gamen is veel leuker
  • We spreken onze vrienden alleen maar via Skype of de groepsapp
  • Winkelen kunnen we alleen nog maar online (sorry dames)
  • De aalmoezenier gaat vloggen en we kunnen de carnavalsmis LIVE via Youtube volgen.

Onze kinderen doen straks de communie online via een speciale app en ze mogen dan thuis op de bank een liedje zingen.

We zijn dan uiteindelijk weer helemaal terug bij af, want één van de weinige plekken waar we elkaar nog kunnen ontmoeten en de warmte en genegenheid kunnen voelen zijn slechts twee plaatsen (ofwel belangrijke sociale ontmoetingsplaatsen die altijd zullen blijven en waar we meer dan ooit behoefte aan zullen krijgen): de Kerk en…….de  Kroeg. Hoe kan het ook anders?  Dat zou toch helemaal  “Uit de Kunst” zijn?

Alaaf. Ik wens jullie een geweldig carnaval.